up..to..GU 的个人资料O_๐...~OH! n๐ №~...๐_O照片日志列表更多 工具 帮助

Windows Media Player

O_๐...~OH! n๐ №~...๐_O

นตฺถิ สนฺติ ปรํ สุขํ สุขอื่นยิ่งกว่าความสงบไม่มีแล้วในโลกนี้
4月25日

จิ้งจกเดียวดาย

 
เจ้าจิ้งจกตื่นมาพบว่าเหลือมันอยู่ตัวเดียวในโลก
The lizard wakes up and finds he's the last lizard alive.


ครอบครัว เพื่อนฝูงของมัน หายไปหมด
His family and friends are all gone.


กระทั่งพวกจิ้งจก
Those he didn't like


ที่ชอบรังแกมัน ก็หายไป
Those who picked on him in school, are also gone.


มีมันเหลืออยู่ตัวคนเดียวในโลก
The lizard is all alone.


เจ้าจิ้งจกคิดถึงครอบครัว คิดถึงเพื่อน
He misses his family and friends.


มันคิดถึงแม้กระทั่งศัตรูของมัน
Even his enemies.


อยู่กับศัตรูยังดีกว่าอยู่คนเดียว
It's better being with your enemies than being alone.


มันว่าอย่างนั้น
That's what he thought.


เจ้าจิ้งจกเหม่อมองอาทิตย์อัศดง
Staring at the sunset,he thinks.


เจ้าจะมีชีวิตอยู่ทำไม...
"What is the point in living..."


ถ้าเจ้าไม่มีใครคุยด้วย
If I don't have anyone to talk to?


ความคิดของเจ้าจะมีความหมายอะไร
But even that thought doesn't mean anything.

ถ้าเจ้าเป็น "จิ้งจกเดียวดาย"
when you're the last lizard.

 

.......................................last life in the universe..........ชีวิต กะจิริด กับ จักรวาลกว้างใหญ่......................................................

1月7日

รู้สึก...ให้ดีที่สุด

สวัสดี มายสเป๊ซซซ ห่างหายไปซะนานเนาะ
ช่วงที่ห่างหายไปนี่ก็มีเรื่องโคตรแยะ แย่ๆทั้งน้าน เห้อๆๆ
และอีกประการหนึ่งคือ มัวไปหลงระเริงกับ hi5 อยู่ หุหุ
ช่วงนี้ช่างห่อเหี่ยว หดหู่ ละเหี่ยใจเหี้ยๆเลย T^t
มันมีอะไรหลายๆอย่างทีต้องคิดต้องทำต้องตัดสินใจ
ชีวิตกูจะไปในทางไหนหนอ ต่อจากนี้ คิดแล้วมันก็เหนื่อยเนอะ
กับการที่จะต้องใช้ชีวิต ทนกับอะไรรอบๆตัว เจอกับผู้คนมากมาย
มีทั้งแย่ มีทั้งดี ผิดหวังซ้ำแล้วซ้ำอีก แล้วกูสมควรจะหวังอะไรได้อีกไหมล่ะนี่
เกิดมาเป็นมนุษนี่หนอง่าย แต่จะทำอย่างไรให้เป็นมนุษย์ มีแต่ความสุข
ถึงจะทุกข์แค่ไหนก็ยังยืนหยัดอยู่ได้เห้อ กูพยายามแล้วนะ แต่มันเหนื่อยจัง
พยายามยิ้ม ยิ้มๆๆๆๆ จนจะยิ้มไม่ไหวอยู่แล้ว...เห่อะๆๆ เก็บกดมานาน
ไม่รู้จะไประบายที่ไหน มาระบายที่นี่นะ มายสเป๊ซซซซของหนู
นี่ก็ปี 52 แล้ว อ้าว เฮ! ขออย่าให้มีเรื่องอะไรมาประดังประดาเหมือนปีที่แล้วเลยหนา
ยังไงชีวิตก็ยังมีความหวังอยู่ล่ะน่า ชิมิๆ?
ไปเจอบทความหรือเค้าเรียกว่าอะไรซักอย่างนี่แหละ พวกบทกวีความหมายดีๆประมาณนั้น
เอามาลงให้อ่านกัน อ่านแล้ว เออ มันก็ดีเนอะ เลยอยากจะเอามาแบ่งปันความรู้สึกดีๆและ"รู้สึกให้ดีที่สุด"
 
" ทุกชีวิตที่เกิดมา ไม่ว่าจะมาจากที่ใด
ไม่ว่าจะเป็นและอยู่อย่างไร
สิ่งหนึ่งที่ถือเป็นสัญชาตญาณติดตัวมา
เป็นสิ่งที่ธรรมชาติสร้างมาป้องกันการสูญสิ้นเผ่าพันธุ์
นั่นคือการเลือ"สิ่งที่ดีที่สุด" ให้กับชีวิต
แต่สิ่งที่ดีที่สุดนั้น..ไม่ได้มีเครื่องวัดเป็นบรรทัดฐาน
สิ่งที่ดีที่สุดสำหรับบางคน..อาจเป็นสิ่งธรรมดาของบางคน
สิ่งที่ดีที่สุด...อาจดีที่สุดสำหรับช่วงเวลาหนึ่ง แต่ไม่เหมาะกับอีกช่วงเวลา
สิ่งที่เท่าเทียมกันของความเป็นสิ่งมีชีวิต
นั่นคือได้มีสิทธิ์ที่จะเลือก...
แต่สิทธิ์นั้นอาจจะถูกนำมาใช้ได้ไม่เต็มที่
เพียงเพราะมีข้อจำกัดบางประการ
ข้อจำกัด คือตัวการริดรอนเสรีภาพอย่างแท้จริง
สิ่งที่ดีที่สุด ที่เลือก..จึงต้องอยู่ภายใต้เงื่อนไขที่เหมาะสมด้วย
บางสิ่งที่ดีที่สุด...อาจจะไม่ได้เป็นสิ่งเดียวกันกับสิ่งที่เลือก
บางสิ่งที่ดีที่สุด...อาจจะเป็นสิ่งที่ดีที่สุดแค่เพียงได้เฝ้ามอง
บางสิ่งที่ดีที่สุด...อาจจะมีที่อยู่ที่เหมาะสมคือ"ความทรงจำ"
หรือบางสิ่งที่ดีที่สุด...อาจจะไม่มีอยู่จริง
 
แต่ไม่ว่าเราจะสามารถเลือกได้หรือไม่ก็ตาม
ขอเพียงแค่ซื่อสัตย์ต่อความรู้สึกของตัวเอง
สิ่งที่ดีที่สุดนั้น...ก็จะเป็นสิ่งที่ดีทีสุดในใจเราเสมอ
ไม่ว่าสิ่งที่ดีที่สุดนั้น...จะเป็นและอยู่ตรงนี้ หรือตรงไหน
จะอยู่ใกล้หรือไกล จะเป็นอดีตหรือปัจจุบัน
 
คุณค่าของสิ่งนั้นก็ยังคงอยู่ไม่เปลี่ยนแปลง....
และไม่ว่าเราจะได้ครอบครองในสิ่งที่ดีที่สุดหรือไม่ก้ตาม
ขอแค่รู้สึก...ให้ดีที่สุด...กับสิ่งที่ดีที่สุดในใจ...ก็พอ...."
 
เฮอ เฮ่อ เฮ้อ! เฮ๊อ เฮ๋อ
 
8月9日

"เหตุผลที่เราควรรักแม่มากกว่าแฟน"

 
ถ้าไม่มีแม่ แฟนเราก็จะไม่มีคนรักดี ๆ อย่างนี้ เผลอ ๆ เธออาจต้องอยู่เป็นโสด

แม่ไม่เคยหลอกให้เราหลงรัก เพราะเราเต็มใจรักแม่โดยไม่ต้องหลง

แม่อาจเคยตีเราให้เจ็บตัว แต่ไม่เคยทำให้เราเจ็บหัวใจ

แม่ส่งเสียเรา แต่เราต้องส่งเสียแฟน (เวรกรรม)

++แม่ไม่เคยบอกเลิกการเป็นแม่

แม่เป็นแบงค์ส่วนตัวที่ไม่เคยคิดดอกเบี้ย และไม่ค่อยทวงคืน

แม่เห็นเราเดินแก้ผ้าตั้งแต่เล็ก โดยไม่เคยติเรื่องรูปร่าง

แม่เป็นคนที่เห็นเราดีกว่าแฟนของแม่เสมอ(จิงๆ)

ขอหอมแม่ไม่ยากเท่าขอหอมแฟน

แม่ยอมตัดสะดือตัวเองเพื่อให้เราเกิดมา

แม่สอนให้เราพูดได้ เพื่อจะไปบอกรักแฟนตอนเราโต (แย่จัง…)

แฟนไม่ได้มีนม (สดจากเต้า) ให้กินฟรีเหมือนแม่นี่หว่า

แม่ยอมเป็นยัยอ้วนลงพุงตั้ง 9 เดือน เพื่อให้เราอาศัยอยู่ข้างใน

ก็ในประเทศนี้ไม่มี “วันแฟนแห่งชาติ” เหมือนวันแม่ใช่มั๊ย

ปัจฉิมลิขิต......ก้กูยังไม่มีแฟนนี่หว่า เหออๆๆ


ร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกแม่คร๊าบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบเอ๊ยค่ะ 
รักพ่อ รักแม่ รักลูกหมา ตากริบ!
 
7月17日

~\(T_T)

                        เหตุใด..หญิงชราจึงมานั่งตรงนี้...ทุกวัน.

                             

 

โอ้ชีวิต คนเรา ก็เท่านี้..
จะมั่งมี หรือยากจน คนอย่างไหน
สุดท้ายนั้น ต้องโดดเดี่ยว และเปลี่ยวใจ
วันหนึ่งไร้ ซึ่งลูกหลาน หวั่นอุรา

เมื่อหมดแรง จะแข่งขัน หรือฝันใฝ่
ดั่งหมดใจ หมดสิ้น ถวิลหา
เหมือนเช่นคน หมดประโยชน์ หมดราคา
รอเวลา เหลือเพียงเถ้า ธุลี..ดิน..

*/|\*

โฮะๆๆ๐๐๐๐อัพซาเป๊ดดดครั้งแรกในรอบ 2เดือน ก้เริ่มด้วยกลอนเพราะๆ แม่ง โดนใจ เผื่อว่าจะได้เตือนสติใครหลายๆคนได้ไม่มากก้น้อย   เฮอะ ซาเป๊ดกุเน่าเหมือนหม้อข้าวกุเลย   แม่ง กุลืมล้างหม้อข้าว ศิริรวมแล้ว ข้าวก้บูดอยุ่ในหม้อครบสัปดาห์ พอดี๊พอดี๐๐๐๐อืม๐๐๐๐  กลิ่นโคตรโสภาเลยค่ะ ๐๐๐๐อืม๐๐๐๐ ตอนนี้กุมาเปนนักศึกษาคณะวิศกรรมศาสตร์ สาขาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์  มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตภูเก็ต ได้ 2 เดือนกว่าแล้ว กุก้ปรับตัว ปรับใจให้เข้ากับอาไรหลายๆอย่างได้แระ ทั้งการใช้ชีวิตโดยที่ไม่มีใครมาจ้ำจี้จ้ำไช ไม่ต้องได้ยินเสี่ยงแม่ด่า (บ่อยๆ) ขนาดอยู่ห่างกัน กุกับแม่ก้ยังทะเลาะกันทางโทรศัพอยู่ดี เฮ้อออสาเหตุมันก้มาจากตัวกุนั่นแหละ เออกุยอมรับ แต่ใช่ว่ากุจะไม่อยากกลับบ้านไปหาพ่อหาแม่นะ กุอยากกลับบ้านจะตายอยู่แล้ว ......เรื่องการใช้จ่ายก้เหมือนกัน แม่ง จะกดตังแต่ละครั้ง ใจแทบสลาย กุสงสารพ่อกับแม่เจงๆ T๐T ......เรื่องเรียน จาสอบมิดเทอมแล้วววแง้วววววววววเหตุไฉนเลยจิตใจกุจึงไหวหวั่นถึงเพียงนี้ มหาลัยคงจะไม่เหมือนมัดยม ถ้าพลาดแล้วก้คงพลาดเลย กุเสียวสันหลังวาบๆ...ภาษาCกุยังไม่ไปถึงไหนเลย....เชี่ยจิง........เพื่อนใหม่ๆที่ใสปิ๊งๆๆมีทั้งชายหญิงทอมตุ๊ด...อืม ก้ดี 2 เดือนกว่ายังบอกไรได้ไม่มากหรอก มันต้องใช้เวลา ศึกษานิสัยใจคอกันไปเรื่อยๆๆ คณะกุมี 99 คน ว้าวเลขสวย ยังไงก้ขอให้ไปให้ถึงฝั่งครบทั้ง 99คนแล้วกันนะคะ............................สาธุ.......................................



 
5月8日

วิ้ว วิ้วววววววว~

ขณะนี้เวลา 20 นาฬิกาจุด 40 นาที
 
กุเพิ่งจัดกระเป๋าเสร็จ
แล้วกุก็มานั่งปั้นจิ้มปั้นเจ๋ออยุ่หน้าคอม
 
พรุ่งนี้กุต้องออกเดินทางแต่เ เวลา 6.09 นาที
แบบว่าเอาฤกษ์เอาชัยเจ้าค่ะ
 
หนูต้องจากบ้านเกิดเมืองนอนไปซัก 4ปีนะแม่จ๋า
ไปเพื่อตามหาความฝันของหนู...น่าน!
หนูสัญญาว่าหนูจาเรียนให้จบนะคะ..หุหุ
.
.
 
สรรพนามโดนเปลี่ยน
.
.
 
กุกะลังจาเปนนักศึกษาแล้วโว๊ยยยยยยย
กุไม่ชอบเลยโว๊ยยยยยยยยยยยย
 
...แม่ง!จัดของไปเศร้าไป...
เปิดเทอมนี้บรรยากาศคงไม่เหมือนเดิม
 
คิดถึงๆๆๆๆๆๆบรรยากาศเก่าๆจังเลยโว๊ย
 
 
ทำไมกรูไม่ตื่นเต้นเลยวะ
ออกจะไปทางเศร้าเคล้าน้ำลายนิดหน่อย
 
เฮ้อ.......คิดแล้วเศร้า
 
.
.
.
.
-
\/
 
 
ลูกพระบิดา...ข้าภูมิใจ
 
4月14日

*o*

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 

 

 

 เฮ้อออออออออออออออ

ไอเนตเส็งเคร็งเอ๊ยยยยยยยย

กว่ากรูจาทามเสร็จ...อารมเสีย!

โค-ตะ-ระ....นานนนนน

ช้า......................สัด

แม่ง..คอมค้างบ่อยมากเรยเจ้าค่ะ

กรูเหนื่อยยยนะคะ..เหนื่อยใจ

คอมกรูมันไม่ค่อยเต็มบาทว่ะ

เออ...ฟังกุบ่นไปก่อนนะ

บ่นๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

เออ...เข้าเรื่องดีกว่า

เมื่อวานไปเล่นสงกราน

เออ....หนุกดี.....แต่กุกำลัง

คิดว่าหลังจากนี้กุคงจะ

ไม่ได้มาหนุกหนาน

กับเพื่อนๆบ่อยเหมือนเด๋วนี้

แล้ว..งืมงืม..คิดแล้วเศร้า

กระซิก......กระซิก..T_T

อีกไม่กี่วันกุกับพวกมึง

ต้องแยกย้ายกันแล้วน้า

กุไม่อยากไปเปนนักศึกษาเลยว่ะ

กุยังอยากเปน นักเรียน ม.ปลาย

อยู่เลย  กุไม่อยากแก่ แหะๆ

ตอนนี้กุ......คิดถึงเพื่อน

        ......คิดถึงครูคม

 ......อยากกลับไปเรียน

        .......คิดถึง6.5

        .....คิดถึง...หุหุ

(พวกมึงคงรู้ว่าใคร)

....ไม่อยากใส่ชุด นศ.

(เห็นแล้ว อึดอัดว่ะ)

บ่นๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

............เฮ้อ...........

......ขอจบการบ่น.....

รักนะ................ฉูบ ฉูบ

 

 

 

 

 
 

        สงกรานปีนี้.......แม่ง......กรูไม่ได้เล่นไพ่ไฮโลเลย........หุหุ

 

3月16日

เหอ เหอ หุหุ อิอิ โฮะ โฮะ

ชื่อเรื่อง...กุนึกไม่ออก
 
 
เอ่ออออ  อืมมม  ไม่รู้จะอัพไรดีแต่อยากอัพว่ะ กุนึกไม่ออกนี่หว่า
กุมันเปนคนใช้พรรณนาโวหารไม่เปนซะด้วย
เหอ เหอ เหอ ไปดูตำนานสมเด็จพระนเรศวรมา โหยภาคแรกเลือดรักชาติมันพุ่งปรี๊ด บาเยงนองเท่มาก ยิ่งโดยเฉพาะคำพูด "อย่าบอกนะว่าพี่รูปงาม"
พอภาคสอง จิตสำนึกรักชาติมันก็มีอยู่หรอก แต่ด้วยเสน่ห์ของพี่บุญทิ้ง ว่าแล้วกรูก็เพ้อถึงปู้ชายคนใหม่"นพชัย ชัยนาม" กรูไม่เคยบ้าดาราคนไหนมาก่อนเลยนะเนี่ย
ดุแล้วชอบไอ้ทิ้งอย่างแรง แหม๊ๆๆ สายตาที่พี่ท่านมองแม่นางเลอขิ่นตอนไปซุ่มดูทางขนน้ำมันช่างร้อนแรงปนหื่นเสียนี่กระไร
มีอีกฉากนึง โคตรชอบเรยย ตอนที่เลอขิ่นหนี โอ้ว ให้ตายเถอะโรบิน ถีบ-จูบ ถีบ-จูบ  ไหนจะไม้ตีหัว  ก้อนหินอีก แต่พี่ท่านก็บ่ยั่น
ทำเอาสาวเข้มแข็งอย่างเลอขิ่น อ่อนระทวย ...ของเค้าดีเจงๆ
 
ทำไมกรูเปนไปได้ขนาดนี้ฟะ  เหอ ๆใจไม่ค่อยอยู่กับเนื้อกับตัวมันก็ไม่ปลอดภัยฉะนี้แล หุหุ
 
................................

วันจันทร์ฉันคอยอยู่
อังคารก็คอยดู ดูดูว่าเธอเป็นไง
พุธเธอก็ไม่มา เช้าสายก็ไม่มี
พฤหัส...ว่างเปล่า
ศุกร์หรือเสาร์หรือว่าอาทิตย์
ไม่มีวันไหนไม่คิดถึง
ไม่มีวันไหนที่เธอจะย้อนมา...สู่วันเก่าๆของเรา
วันที่ฉันเจอเธอ วันที่ได้ใกล้กัน วันที่เราจูงมือ...
วันที่ฉันรักเธอ วันที่ฉันพูดไป วันที่เธอรับฟัง...
อีกนานไหมฉันก็ไม่รู้
อีกกี่เดือนหรือจะอีกปี
กี่หมื่นพันล้านความทรงจำที่มี
ไม่เคยไม่คิดถึงเธอ
มกราก็ยาวนาน
กุมภาก็เลือนลาง
มีนาก็ยังเลื่อนลอย
เมษาก็ร้อนรน
พฤษภาก็ทุกข์ทน
มิถุนาว่างเปล่า
อีกนานไหมฉันก็ไม่รู้
อีกกี่เดือนหรือจะอีกปี
กี่หมื่นพันล้านความทรงจำที่มี
ไม่เคยไม่คิดถึงเธอ
อีกนานไหมฉันก็ไม่รู้...
...
กี่หมื่นพันล้านความทรงจำที่มี
ไม่เคยไม่คิดถึงเธอ......

 

กุคิดถึงเมิงงงงงงงงงงงงงงงงง

 
第 1 张,共 80 张